چهل سالگی

عکاس :مجتبی حیدری

مهندس جواد یوسفی متولد ۱۳۵۷ در تهران است، ۱۰ ساله بود که پدر را از دست می دهد، از همان کودکی آموخت که باید روی پاهای خود بایستد .همزمان با درس خواندن کار هم می کرد تراشکاری، لوله کشی، کفش دوزی و خیاطی بخشی از فعالیت‌های اوست. با همه سختی‌ها موفق شد در رشته مهندسی آی تی فارغ التحصیل شود وهمزمان با گذراندن دوره های مختلف حسابداری، کامپیوتر، عکاسی ، مدیریت صنعتی و … در شرکت های مختلف مشغول به کار شد. پس از مدتی شرکت خود را در زمینه تولید نرم افزارتاسیس می کند. سفرهای کاری متعدد به مناطق مختلف ایران باعث می شود از نزدیک محرومیت ها را ببیند و از همان زمان دغدغه اصلی او شکل بگیرد. در دوران کودکی علاقه زیادی به روستا و کار کشاورزی داشت ، و پس از تشکیل خانواده در سال ۱۳۸۰ شروع به کارهای تحقیقاتی روی تولید علوفه به روش هیدروپنیک می کند، بعد از مدتی تصمیم می گیرد  در باغ یکی از دوستانش در کرج، کار تحقیقاتی خود را عملیاتی کند.تحقیقات گسترده و آزمایش های گوناگونی را انجام میدهد و در نهایت برای توسعه کار به همراه خانواده به نیشابور نقل مکان می کند. چالش های متعددی بر سرراه او قرار می گیرد و موجب می شود بخش عظیمی از سرمایه اش از دست برود. تمام سرمایه ای که داشت، صرف ساخت گلخانه شد و دیگر پولی برای خرید دام نداشت. ماشینش را می فروشد و تعدادی دام می خرد تا تحقیقاتش را تکمیل کند. طی مدتی که محصول به ثمر بنشیند از پس اندازی که داشت خرج می کرد. درسال ۹۲ و به دلیل مدیریت اشتباه دوستانش درآمدش به صفر می رسد و تمام پس اندازش تمام می شود ومجبور می شود مشارکت را کنار بگذارد. سال ۹۳ تصمیم می گیرد به تهران برگردد و تحقیقات خود را روی دام گسترده تر کند. در همان سال یک گروه جهادی از فعالیت های او با خبر می شوند و ازاو دعوت به همکاری در گروه خود می کنند. هدف آنها محرومیت زدایی در مناطق محروم سیستان و بلوچستان بود که با هدف آقای یوسفی همخوانی داشت. به آنها می گوید علاوه بر کارهایی که کرده، روی طرح تولید گاومیش و بز نیز دقیق کار کرده و حاضر است برای اجرا و عملیاتی کردن آن در روستایی مستقر شود.سال ۱۳۹۶ با یک تیم جهادی که قبلا در منطقه سیستان و بلوچستان کار کرده بودند، کار را شروع می کند. هدف آنها علاوه بر اشتغالزایی و محرومیت زدایی، مباحث فرهنگی و تربیتی نیز بود. برای اینکه تیم بتواند با مردم روستا ارتباط بگیرد، باید اعتماد سازی می کردند که این کار را به شیوه های مخلتف انجام دادند. به هر روستا که می روند یکسری افراد پیشرو را پیدا و هدف هایشان را برای آنها مطرح می کنند. از طریق همین پیشروها اهالی با خبر و در مسجد روستا جمع می شوند،آقای یوسفی برای آنها فیلم های انگیزشی می گذارد و اگر کاری مشابه طرح در منطقه ای انجام شده باشد را به شکل مستند به اهالی معرفی می کند. برای اهداف مالی به همراه دیگر دوستان خود یک خیریه به اسم«جهت» راه اندازی می کنند. شروع کار با حمایت این خیریه بود اما در ادامه ارگان هایی مثل کمیته امداد و آستان قدس نیز بعد از مذاکره های فروان وارد کار شدند. بلوچستان که از نظر آب و هوا مناسب است را برای کشت علوفه و سیستان را برای پرورش دام در نظر گرفتند. در بلوچستان ادوات لازم برای کشت و بسته بندی ذرت علوفه ای خریداری و برای اهالی اشتغالزایی ایجاد کردند. آموزش های لازم توسط مهندس کشاورزی داده می شد. در سیستان در روستاهای  هدف بعد از صحبت ها و آموزش های اولیه در مساجد که از طریق اساتید دامپروری و دامپزشکی داده شد، تصمیم گرفته شد جایگاه های مناسب دام در خانه ها ایجاد شود. در واقع این تیم به عنوان نهاد واسط عمل می کند و بعد از واگذاری دام به روستاییان محصولشان را تضمینی می خرد. خرداد امسال بود که خانواده آقای یوسفی به سیستان وبلوچستان آمدند و او را بیش از گذشته در کارهایش حمایت کردند. در طرح حامی دامدار علیرضا پسر بزرگ آقا جواد در طراحی نقشه جایگاه های دام به او کمک فراوانی می کند. در این طرح حس مشارکت اهالی مهم است که باید در ساخت جایگاه و نگهداری دام به همدیگر کمک کنند. تیم جهادی و آقای یوسفی نیز در کنار مردم جهت سرکشی و آموزش های لازم هستند. در این مرحله از دانش آموزان روستا نیز کمک می گیرند تا به جایگاه ها سر بزنند ودر واقع این کار برای این است که در آینده این بچه ها سرمایه های این منطقه شوند و به خودکفایی برسند. در طرح حامی دامدار پولی به دامدار داده نمی شود و نهاد واسط به واسطه پول خیریه و ارگان های دیگر، دام و خوراک مورد نیازش را تامین می کنند و در اختیار دامدار قرار می دهند و پس از اینکه دام به مرحله زایش رسید و بره ها پروار شدند، نهاد واسط آنها را برایشان به فروش می رساند و پولی را که این مدت به دامدار داده بود را کسر می کند و مابقی را به دامدار می دهد. آقای یوسفی اکنون در چهل سالگی، کنار مردم سیستان و بلوچستان ایستاده است و با اجرای طرح های حامی دامدار و زارع، با تمام توان تلاش می کند تا قدری از سنگینی سایه محرومیت این استان بکاهد.

 

 

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

هجده + 9 =