تنهاترین کاراته کا

عکاس :زهرا استادزاده

رکورد «عشق به کاراته» علی‌الحساب دست آن کسی است که هم زن است و هم در روستا زندگی می‌کند. ایسترم یعنی «دوست داشتن». «ایسترم خوش‌خلق» در 19 سالگی ازدواج کرد و در ماکو تشکیل زندگی داد، کاراته را هم ادامه داد تا اینکه مادر شد.کاراته را مدتی کنار گذاشت اما دوباره شروع کرد و این بار مدال های رنگارنگ بسیاری کسب کرد.
خانه پدری اش در روستای آواجیق قرار دارد و در این رفت و آمدها، ایسترم کشف بزرگی کرد، استعداد باورنکردنی بچه های روستا در کاراته. او تصمیم گرفت باشگاهی تاسیس کند برای «دخترانِ آواجیق». صبر بر محدودیت های روستا نتیجه داد و مدال‌های بین‌المللی و کشوری شاگردان ایسترم از راه رسید، باشگاه اما بیغوله ماند.‌
مثل همیشه مسئولین قول دادند تا باشگاه دوهفته ای تعمیر شود، اما در بین حجم وسیع قول و قرارهای مرسوم طبق معمول گم شد، یکسال گذشت و دستان دختران قهرمان روستا از همان فضای ورزشی غیراستاندارد هم کوتاه ماند. این دوری و ناامیدی دختران از فضای ورزشی ، با شروع پاندمی کرونا روز به روز بیشتر شد اما ایسترم باز هم در میان ناامیدی ها دست به کار شد و این بار حیاط خانه ها و فضای باز ورزشگاه دختران ایسترم شد.
مشکلات اقتصادی فشار می‌آورد و انگیزه‌های ایسترم ترک برمی‌دارد اگر همچنان تنها بماند.

مطالب مرتبط

  • هیچ مطلب مرتبطی یافت نشد

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

نه + 3 =